INSPIREREN, stap 3 van SMILE

Nick VujicicWat kenmerkt een inspirerend mens? Wat maakt dat je bij hen in de buurt wil zijn, geraakt wordt, verlicht? Dit blog gaat over inspireren. Hoe raak je geïnspireerd en hoe inspireer jij op jouw beurt anderen.

Ga meteen naar:

SMILE
1 – Stop
2 – Motiveren
4 – LOL (of laat het los)
5 – Energie

Nick Vujicec heeft een verhaal. Misschien heb je hem al wel eens gezien. Een man, zonder armen en benen, met een grote glimlach op de mond en een liefde om het leven voluit te leven. Zijn verhaal gaat niet over de beperkingen, maar over de manier waarop hij de beperkingen tegemoet treedt en overwint. Hoe hij ondanks, of misschien zelfs dankzij, dit leven beschouwt als een wonder dat gevierd moet worden. Inspireren is zijn vak geworden.

 

 “There is no point in thinking: I wish I had arms and legs, I wish I had arms and legs, I wish I had arms and legs.”

 

Inspiratie doe je op door inspirerende verhalen. Verhalen over echte mensen met echte problemen en echte overwinningen. Jij inspireert op jouw beurt mensen door jouw verhaal. Ik nodig je uit om je verhaal te schrijven en te vertellen. Een goed verhaal bestaat uit drie keer een S. Het is je “story of struggle, solution and success”. Waar heb jij mee te dealen gehad? Wat is de oplossing geweest en hoe ben jij nu succesvol?

Mijn verhaal

Als kind durfde ik geen spreekbeurt te geven. Het moest natuurlijk, en dan stond ik trillend als een rietje voorin de klas te vertellen over het konijn. Las alles op van een briefje want ik kon ineens niets meer onthouden en een black-out was niet ver weg. Het beleefde applaus was voor de moeite, niet voor een succesvolle presentatie. Later deed ik een opleiding waarbij ik dacht: wat die docenten kunnen, dat wil ik ook kunnen. Dus ik deed ook de vervolgopleiding en begon les te geven. Kleine groepjes van 4 tot 8 mensen waar ik me steeds zekerder ging voelen. Mijn dromen over praten voor grote groepen werden steeds sterker.

De lach is een prachtig middel om grotere groepen te bereiken. De groepen waar ik uitgenodigd wordt om mee te lachen bestaan gemiddeld uit zo’n 30 personen. Toch riep ik “hoe groter, hoe beter”. Dit werd Holland’s Got Talent. Misschien heb je het gezien. Het was niet mijn idee om me aan te melden, maar toen het zover was ben ik de uitdaging aangegaan. Heb mijn kans gegrepen. Eind oktober (2013) was de uitzending te zien waar Gordon op twee kruisen tegelijk drukte, slap van de lach. Het verhaal hierover heb ik eerder beschreven. Lachyoga is niet geschikt voor een talentenshow. Het heeft daar namelijk niets mee te maken. Maar mijn grootste uitdaging had ik toch maar mooi gedaan, voor 800 man de start van een lachworkshop gegeven. Zelfs zonder knikkende knieën!

De lessen

  • Blijf dromen. Maak je dromen groter. Net zoals je in je lijf en je leven groeit, groei je in je dromen.
  • Laat je inspireren door anderen, zoals Nick Vujicec. Of zoals ik door mijn docenten. Als hij zonder armen en benen op een podium kan staan om te spreken, dan kan ik dat met armen en benen toch ook zeker!
  • Stap in de voetsporen van je voorbeelden. Modelleer mensen die je bewondert. Als zij het kunnen, dan kan jij het zeker ook.
  • Implementeer wat je geleerd hebt. Implementeren is in actie komen. Handelen. Maar niet zomaar handelen, je handelt in de richting van je doel.
  • Groei ontstaat door te doen, zelfs als je bang bent. Je zegt dan tegen jezelf: “ik vind het eng, én ik doe het.”

Inspiratie – Les Brown

Zoek inspiratie op. Youtube en internet staan er vol mee. Wees inspirerend. Vertel jouw verhaal. Zoek uit waar jij bang was, de oplossing hebt gevonden en hoe je nu bevrijd, gelukkig of krachtig bent.

Neem de tijd om jouw leven onder de loep te nemen. Luister naar deze man. Les Brown inspireerde me om mijn verhalen onder de loep te nemen. Welk verhaal vertel ik? Ik zat recht voor hem terwijl hij op het podium vertelde hoe hij bijna 70 jaar al 17 jaar leeft met kanker, als kind het label leerstoornis afwierp en voor zijn moeder het huis van hun dromen kocht. Hij kan praten als Brugman, met een interessante boodschap. En hij ziet er goed en stralend uit.

 

“I refuse to die an unlived life. I want my life to mean something.”

 

Wat is jouw verhaal? Wanneer je het deelt met de wereld wordt het krachtiger, sterker en krijgt het meer impact. Jouw verhaal is het waard verteld en gehoord te worden.

 

De volgende stap is: 4 – LOL (of laat het los)

Doe mee met de conversatie

1 reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  1. Ik zag het filmpje van Les Brown, wat een moed heeft die man. Ik ben ook gehandicapt maar heb armen en benen en ook veel moed. Ik was in Spanje en zat op een héél hete zomerdag op een terras met een lekker kopje koffie en mijn hond aan mijn voeten te genieten in de schaduw. In mijn ooghoek zag ik een mam met een grijper op de plek waar normaal de hand is. En ik dacht;hoe erg moet zo’n kunsthand zijn in deze hitte. Dit knelt en irriteert waarschijnlijk hevig. Iemand anders aan deze tafel betaalde en de hele groep kwam aan mijn tafeltje voorbij. En wat ik toen zag benam mij de adem. Deze man had twee kunstbenen en op de plek van zijn beide handen twee grijpers. Bijna het verhaal van Les Brown, maar voor mijn gevoel nog erger. Ik had mijnkoffiecal betaald, dus kon ik meteen opstaan. Zo snel ik kon liep ik, ik wilde deze man spreken. Ik ging naast hem lopen, zijn familie was al doorgelopen en sprak hem aan. Het gemis van zijn beide armen en benen had hij te danken aan een agressieve hersenvliesontsteking . Hij vertelde het met een glimlach en zei tegen mij dat hij het heel fijn vond dat ik hem aangesproken had. De meeste mensen staren mij alleen maar aan. Hij droeg een Tshirt en korte broek, hij kon niets verbergen zo. Ik vertelde hem dat ik ook een hersenvliesontsteking gehad had, maar geen agressieve vorm. We hebben nog een tijdje staan praten en ik heb hem niets over mijn handicap vertelt. Bij mij is voor een buitenstaander niets te zien. Ik heb hem bij het afscheid nemen gezegd dat ik onder de indruk was van hem. Hij zei je kunt niets anders doen dan er elke dag mee proberen te leven. Hij was een Engelsman en ik heb hem omhelst en alleen maar gezegd; you are my hero. Dit kwam weer boven toen ik het filmpje zag. Er zijn mensen die gewoon proberen te leven met een handicap hoe groot of klein dit ook is en mijn motto is;LAAT JE INSPIREREN door deze mensen.